kwi
07
07
Odżywiczanie drewna
Wtorek, kwiecień 7. 2009
Drewno gatunków iglastych, szczególnie sosnowe i świerkowe, przed wykończeniem powinno się odżywiczyć. Zawarta w drewnie żywica, nawet jeżeli na powierzchni nie są widoczne przecięte pęcherze żywiczne, zmniejsza przyczepność materiałów malarskolakierniczych do podłoża, wydłuża ich utwardzanie, po pewnym czasie rozpuszcza niektóre powłoki, a nawet wypływa na powierzchnię powłoki, niszcząc ją. Roztworami najczęściej stosowanymi do usunięcia żywicy są: 25% wodny roztwór acetonu, benzyna, terpentyna, 5—6% wodny roztwór sody kalcynowanej (Na2CO3) lub 4—5% roztwór sody kaustycznej. Roztwór dobrze jest przed naniesieniem podgrzać do temperatury 60%C, uzyskuje się wówczas lepsze efekty. Roztwór nanosi się obficie tamponem. Po zmydleniu żywicy (po upływie około 1 godziny) powierzchnię zmywa się letnią wodą i po wysuszeniu szlifuje. Roztwór acetonu, benzynę i terpentynę zaleca się stosować w przypadku, kiedy powierzchnie nie będą barwione.
Szelakowanie sęków. Sęki przesycone żywicą trzeba przed malowaniem i lakierowaniem koniecznie szelakować. Sęki przypala się lutownicą lub bardzo gorącym żelazkiem. Przypaloną powierzchnię nasyca się 20—40% politurą szelakową (roztwór szelaku w alkoholu etylowym lub w denaturacie). Roztwór politury nanosi się pędzelkiem. Po szelakowaniu sęków nie można szlifować, dlatego zabieg ten wykonuje się po dokładnym wygładzeniu i wyrównaniu całej powierzchni. Szelakowane miejsca wysychają po 4 godzinach. Jeżeli powierzchnia będzie gruntowana pokostem, trzeba uważać, aby nie nanieść pokostu na miejsca szelakowane.
Ożywianie rysunku. Jeśli mamy zamiar wykańczać powierzchnię lakierem, to dla uzyskania wyraźniejszego i ładniejszego ryunku drewna, można zastosować technikę ożywiania. Polega ona na wtarciu pędzlem lub tamponem w wyszlifowaną i oczyszczoną powierzchnię jednego z wymienionych środków: oleju lnianego, pokostu zmieszanego z benzyną (w proporcji 1:1) lub pokostu zmieszanego z terpentyną (w proporcji 6:4). Nadmiar mieszaniny usuwa się suchą i miękką szmatą, a powierzchnię suszy się w temperaturze pokojowej co najmniej 8 godzin.
Szelakowanie sęków. Sęki przesycone żywicą trzeba przed malowaniem i lakierowaniem koniecznie szelakować. Sęki przypala się lutownicą lub bardzo gorącym żelazkiem. Przypaloną powierzchnię nasyca się 20—40% politurą szelakową (roztwór szelaku w alkoholu etylowym lub w denaturacie). Roztwór politury nanosi się pędzelkiem. Po szelakowaniu sęków nie można szlifować, dlatego zabieg ten wykonuje się po dokładnym wygładzeniu i wyrównaniu całej powierzchni. Szelakowane miejsca wysychają po 4 godzinach. Jeżeli powierzchnia będzie gruntowana pokostem, trzeba uważać, aby nie nanieść pokostu na miejsca szelakowane.
Ożywianie rysunku. Jeśli mamy zamiar wykańczać powierzchnię lakierem, to dla uzyskania wyraźniejszego i ładniejszego ryunku drewna, można zastosować technikę ożywiania. Polega ona na wtarciu pędzlem lub tamponem w wyszlifowaną i oczyszczoną powierzchnię jednego z wymienionych środków: oleju lnianego, pokostu zmieszanego z benzyną (w proporcji 1:1) lub pokostu zmieszanego z terpentyną (w proporcji 6:4). Nadmiar mieszaniny usuwa się suchą i miękką szmatą, a powierzchnię suszy się w temperaturze pokojowej co najmniej 8 godzin.
Aktualna ocena artykułu: 0
Brak komentarzy.


Dodaj swój komentarz: